Een avond in de kerstsfeer.

In de aankondiging van deze avond werd al aangegeven dat het een mooie en sfeervolle avond zou worden. En dat werd het.

De kerstavond van onze vereniging werd gehouden donderdag 21 december in “De Bovenkruier”. Bij binnenkomst was de zaal tijdig in de kerstsfeer gebracht.  De banketstaven werden gesneden, de koeken werden op dienbladen netjes in het gelid gelegd en de schalen met kaas en worst gereed gemaakt. Toen dit alles klaar was, kwamen de gasten en de leden binnen druppelen. Iedereen nam in de zaal plaats en het werd een gezellig samenzijn. 
Rond 20:00 uur leidde Gonnie Hin, onze voorzitter, de avond in met een welkom aan iedereen en een kerstwens voor vrede en liefde die zo hard nodig zijn in deze rumoerige wereld. Hierna werden enkele kerstliederen gezongen en werd door Gonnie onze geloofsbelijdenis voorgelezen. Daarna gaf zij uitleg en toelichting op de geloofsbelijdenis en het ontstaan in de huidige vorm. Hierna werd, zo als gewoonlijk, een ziekendienst gehouden die door Wim Rob muzikaal  werd ondersteund.

Voordat Wil de Groot aan haar kerstverhaal begon, las Gonnie het prachtige gedicht “Kerstgedachten” voor. 
Daarna kreeg Wil het woord en zij verzorgde het eerste gedeelte van de avond.

Het kerstverhaal dat zij bracht is een Zweeds kerstverhaal.
Een grootmoeder die met haar vijfjarig kleinkind alleen thuis bleef, terwijl de andere familieleden naar de kerk gingen. Oma en het kleinkind hadden een speciale band met elkaar. Oma vertelde vele verhalen, maar één verhaal is het kind altijd bijgebleven.
Het verhaal ging over een man die vuur wilde halen voor zijn vrouw en pasgeboren kindje, die achtergebleven waren in een koude tochtige grot. In de omgeving waar hij vuur zag, kreeg hij geen hulp. Ver weg, ergens in het veld, zag hij een vuur. Daar aangekomen zag hij een herder met drie honden. De honden blaften, bekken wijd open om te bijten. Maar de man werd niet gebeten. Voorbij de honden belemmerde de kudde schapen de weg naar het vuur, maar over de ruggen van deze dieren kwam hij bij het vuur. De schapen bleven rustig liggen.
De herder, een onvriendelijke/norse man, gooide zijn staf naar de man, maar de staf week af en miste zijn doel. De man vroeg aan de herder om vuur. Door het gedrag van de honden, het over de schapen lopen en het afwijken van de staf, gaf de bang geworden herder de man toestemming om vuur te nemen zo veel als hij nodig had. De man deed de hete kooltjes in zijn mantel, maar de mantel ontbrandde niet.
De herder vond dit alles erg vreemd en ging uiteindelijk met de man mee naar de grot waar het vuur nodig was. Samen met de herder daar aangekomen veranderde zijn gemoed met wat hij daar aantrof. Hij maakte zijn schoudertas open en haalde daar een schapenvacht uit. De herder dekte het kindje toe met de schapenvacht en er verscheen een kring met engeltjes.

Na vele vragen tussendoor van haar kleinkind, zei de grootmoeder: “Ook wij kunnen dit zien, als we er maar oog voor hebben!”

Aansluitend werd, op verzoek van Wil, door ons het lied van de engelen gezongen.

Heerlijk klonk het lied der eng’len,
In het veld van Efrata:
Ere zij God in de hoge,
Looft de Heer, halleluja!

Jezus kwam op aarde neder,
Als een kindje, klein en teer,
Maar hoe arm Hij ook mocht wezen,
Hij was aller Hoofd en Heer.

Leer ons bij Uw kribbe buigen,
Leer ons knielen bij Uw kruis,
Leer ons in Uw naam geloven,
Neem ons eens in ‘t Vaderhuis.
Vrede zal op aarde dagen,
God heeft in de mens behagen;
Zalig, die naar vrede vragen,
Jezus geeft die, hoort Zijn stem.

Over de meegebrachte ikonen, Michaël en Gabriël, vertelde Wil nog het één en ander. We kunnen engelen ervaren door bijvoorbeeld een temperatuursverandering, geluiden en een gevoel van wind om je heen. Eigenlijk zijn zij altijd aanwezig, ook als je dat niet zo ervaart. Ook engelen hebben helpers, je mag ze altijd om hulp vragen.


De ikonen van Wil zijn geschilderd volgens de tradities die stammen uit vroegere jaren. Het materiaal dat gebruikt wordt, eigeel en aarde, komt van moeder aarde.

De twee engelen op de panelen stellen voor; de engel Michaël, de strijder/aanvoerder en de engel Gabriël, de boodschapper.

Wil vertelde als afsluiting van haar gedeelte dat we de engelen mogen zien als vogels die ons wat te vertellen hebben.Voor deze avond heeft Wil een groot aantal vogeltjes van gips gemaakt. In het vogeltje zijn op een papieren rolletje met daarop verschillende teksten geschreven met een boodschap. Iedere aanwezige mocht zo’n vogeltje nemen en de betreffende tekst daarop oplezen. Alle korte teksten of boodschappen bleken toepasselijk op de betreffende persoon.

Hierna bedankte Wil de aanwezigen voor de aandacht en de rust die zij dit gedeelte van de avond mocht verzorgen.

Gonnie bedankte Wil voor de vertelling en de boodschappen die zij bracht met de vogeltjes.
Dit gedeelte werd afgesloten door het gezamenlijk zingen van het ” ERE ZIJ GOD.”

Het laatste gedeelte van de avond was een ontspannen, vrolijk en gezellig samenzijn onder het genot van een drankje met banketstaaf, koeken, chocola, kaas en/of worst.

In de aankondiging van deze avond werd geschreven dat het een mooie en sfeervolle avond beloofde te worden.
Het werd bewaarheid. Het was een mooie en sfeervolle avond waar we op terug kunnen zien.

Wil heel veel dank voor hetgeen je bracht en natuurlijk ook de aanwezigen die, ieder op zijn eigen manier, hun steentje bijdroegen om deze avond te doen slagen.

 

Wim.