Kaarsroetlezen.

Donderdag 26 oktober verzorgde Gerrie Sterrenburg voor de leden en belangstellenden van onze vereniging een avond. Gerrie vulde deze avond met het lezen van kaarsroettekeningen. 
Rida Osinga, één van onze bestuursleden, opende de avond met een welkom aan Gerrie Sterrenburg en natuurlijk ook aan iedereen die aanwezig was. Daarna werd er een lied gezongen. Gerrie wilde graag dat lied 31  ( “Open mijn oog, open mijn oor” ) werd gezongen. Bij elke samenkomst van onze vereniging wordt een ziekendienst gehouden en Wim Rob ondersteunde deze korte ziekendienst muzikaal. 
Na de korte ziekendienst werd de avond overgenomen door Gerrie waarin zij begon met het voordragen van een gedicht. Vervolgens legde zij uit wat de bedoeling was en deed voor hoe het één en ander werkte.

Bij het Kaarsroetlezen is het de bedoeling om een vel papier, in de kleur die op dat moment bij je past, willekeurig door de vlam van een kaars te bewegen. Hierdoor komt een roettekening op papier. Aan de hand daarvan gaf Gerrie de boodschappen op een zuivere manier door. Boodschappen die op allerlei gebied betrekking hadden werden uit de “tekening” gelezen. De kleur van het papier en de vorm van de ‘tekening’ bepaalden de inhoud van de boodschap.
Kaarsroetlezen is dus eigenlijk een vorm van psychometrie, waarbij het roet van een brandende kaars wordt gelezen, vanaf een vel papier.

Aan het einde van de avond gaf Gerrie een algemene boodschap door via een prachtig gedicht.
Gerrie verzorgde een hele fijne en zuivere avond en we zijn blij dat zij één van onze leden is.

Dank je wel Gerrie.

Ook houdt de vereniging besloten avonden. Bent u (nog) geen lid en heeft u belangstelling om eens een besloten avond met ons mee te maken, dan bent u van harte welkom. Neem van te voren wel eerst even contact op met één van de bestuursleden.
Voor contact en  meer informatie zie verder op onze website.

Onderstaand één van de gedichten die Gerrie deze avond bracht:

Twijfelen aan mezelf.

Zo af en toe dan twijfel ik weer even
Als ik me weer boos of wat verdrietig voel 
Kom ik weer al die “verborgen” stukken in mezelf tegen 
Die me zo diep aan kunnen raken in m’n gevoel.

Dan “denk” ik ben ik nu een lichtwerker
Ik sta bij lange na nog niet volledig in mijn kracht 
Maar al die emoties maken me steeds sterker 
En hebben me uiteindelijk bij wie ik BEN gebracht.

Stap ik dan weer uit dat eindeloze denken
En trek ik mezelf even in de stilte terug 
Begrijp ik pas de boodschap van al deze geschenken 
En voel ik diep vanbinnen, ik wil veel te vlug.

Stap voor stap schoon je al die lagen
Stap voor stap kom je steeds dichter bij het licht 
Voel en begrijp waarom soms nog stukken om je aandacht vragen 
En wees trots op al het werk dat je al hebt verricht 

Wim.